Systemy ciągłego monitorowania glukozy (CGM) stają się coraz bardziej dostępne i popularne. Choć dla osób z cukrzycą stanowią ważne narzędzie kontroli choroby, ich zastosowanie u osób bez rozpoznanej cukrzycy nie zawsze przynosi wyraźne korzyści. Najnowsze analizy wskazują, że znaczenie CGM zależy przede wszystkim od stanu zdrowia i celu, w jakim urządzenie jest wykorzystywane.

Naukowcy z Uniwersytetu Nauki i Technologii w Makau przeanalizowali 23 badania obejmujące ponad tysiąc osób bez cukrzycy z 11 krajów. Analiza dotyczyła m.in. wpływu ciągłego monitorowania glukozy na kontrolę glikemii, masę ciała, zachowania żywieniowe i przestrzeganie zaleceń związanych ze zmianą stylu życia.

Wyniki wskazały, że stosowanie CGM wiązało się z istotnym statystycznie obniżeniem średniego stężenia glukozy w porównaniu z grupami kontrolnymi. Urządzenia sprzyjały również przestrzeganiu zaleceń dotyczących zdrowego stylu życia i sposobu odżywiania. Szczególnie widoczny był efekt u osób ze stanem przedcukrzycowym. U osób z prawidłową glikemią nie wykazano natomiast wyraźnej poprawy kontroli poziomu glukozy. Nie stwierdzono również istotnego wpływu CGM na BMI.

Osobnym zagadnieniem jest wykorzystywanie CGM do oceny reakcji organizmu na konkretne posiłki. Badanie przeprowadzone przez naukowców z amerykańskiego Narodowego Instytutu Cukrzycy oraz Chorób Układu Pokarmowego i Nerek objęło niemal 1,2 tys. pomiarów glukozy po posiłkach u 30 osób bez cukrzycy. Uczestnicy otrzymywali powtarzalne posiłki należące do czterech modeli żywieniowych, a pomiary wykonywano w odstępach około tygodnia.

Okazało się, że reakcja glukozy na ten sam posiłek u tej samej osoby mogła się znacząco różnić przy kolejnych pomiarach. Powtarzalność odpowiedzi była niska, a różnice w reakcji na ten sam posiłek były niemal tak duże jak różnice pomiędzy różnymi posiłkami. Oznacza to, że pojedynczy pomiar CGM po konkretnym daniu nie musi być wystarczającą podstawą do formułowania indywidualnych zaleceń żywieniowych.

Inaczej wygląda sytuacja pacjentów z cukrzycą, dla których systemy ciągłego monitorowania są istotnym elementem nowoczesnej samokontroli. CGM pozwala śledzić nie tylko aktualne stężenie glukozy, ale także kierunek i tempo jego zmian. Dane mogą pomagać w dostosowaniu leczenia, aktywności fizycznej czy posiłków oraz zwiększać bezpieczeństwo pacjentów, m.in. poprzez możliwość wychwytywania epizodów hipoglikemii.

Rosnąca popularność czujników glukozy nie oznacza więc, że ciągłe monitorowanie powinno być traktowane jako uniwersalne narzędzie poprawy zdrowia. U osób zagrożonych cukrzycą może wspierać zmianę stylu życia, jednak w przypadku osób z prawidłową glikemią korzyści są znacznie mniej jednoznaczne. Także interpretowanie pojedynczych odczytów jako podstawy do eliminowania określonych produktów czy tworzenia spersonalizowanej diety może prowadzić do zbyt daleko idących wniosków.

Potrzebne są kolejne badania, które pozwolą określić, kto i w jakich warunkach może odnieść długoterminowe korzyści z CGM. Na obecnym etapie dane wskazują przede wszystkim na jego znaczenie w monitorowaniu i leczeniu cukrzycy oraz potencjalną użyteczność w grupach osób zagrożonych jej rozwojem.

Źródło: PAP Zdrowie, „Ciągłe monitorowanie glukozy – pomocne głównie dla cukrzyków / Fot. Pexels